Lukas Koster

Vergeleken met Boy kom ik pas kijken bij de UB, maar als ik terugkijk op twee jaar collegaschap zie ik: 

• iemand die bij afdelingsborrels en -etentjes bijzonder smakelijk kan vertellen over de “goeie ouwe tijd”, waar de Digitale Bibliotheek nog in de kinderschoenen stond;  
• iemand die met e-Book readers nu nog steeds voorop loopt in de ontwikkelingen;  
• iemand die in januari graag zo snel mogelijk betrouwbare jaarstatistieken over het gebruik van de Digitale Bibliotheek voor het jaarverslag wil hebben, en met name over het gebruik van “My Library”, wat niet zo makkelijk is;  
• iemand die graag elke week (vroeger donderdag, nu in het kader van het korter werken en wennen aan het pensioen op woensdag) een visje hapt bij de visstal op het Koningsplein, en daar altijd nog zijn ex-collega Theo tegenkomt;  
• iemand die het avontuur heeft aangedurfd als geboren en getogen Amsterdammer op “latere leeftijd” naar Maastricht te emigreren; 
• iemand die het een aantal jaren heeft volgehouden iedere werkdag tweeëneenhalf uur heen en tweeëneenhalf uur terug met de trein tussen Maastricht en Amsterdam te forensen;

 Kortom, iemand die ons allen kan inspireren de tijd die ons nog rest bij de UB zo aangenaam mogelijk door te brengen.

Saskia Woutersen-Windhouwer

Beste Boy, Onze eerste ontmoeting was precies 10 jaar geleden. In die periode was er even een korte maar intensieve samenwerking tussen de UBA en de bibliotheek van AMOLF.  Deze contacten kwamen voort uit de beta-preprint server in 1998, maar ons contact ging over Endnote. Het was slechts een van de vele vernieuwde projecten waar jij je mee bezig hebt gehouden. Je was nieuwsgierig naar de implementatie van deze bibliografische software bij het onderzoeksinstituut.Toen de dames van de AMOLF receptie op de hoogte werden gebracht van het bezoek van ene Boy de Haas  waren ze direct gecharmeerd van jouw voornaam, en jouw charmante persoonlijkheid overtrof hun verwachting. Met jouw vertrek zal een deel van de geschiedenis van de UB verdwijnen en dat is voor iedereen ontzettend jammer. Wij hopen allen van harte dat je naast je activiteiten als  verzamelaar, reislustig persoon en fuifnummer nog tijd hebt om ons te verblijden met je memoires! We vrezen echter dat je tijd tekort zal komen. Hoewel je juist zou verwachten dat zo’n enerverende jeugd met de moord op J.F.Kennedy, de eerste man op de maan, de Provo’s, de Hippies en de Vietnam-oorlog, je in deze tijd in slaap zou doen vallen, blijkt de babyboomer niets te willen weten van rust. De combinatie babyboomer en Amsterdammer (b)lijkt tot hyperactiviteit te leiden.  Boy, veel plezier tijdens je eeuwige vakantie en het schrijven van je memoires.

Sanne Benjamin

De onuitwisbare indrukken van Boy de Haas

 

Mijn meest onuitwisbare herinnering is de Marathon:

In oktober ga ik altijd een tijdje kijken naar de Amsterdam Marathon, omdat het parcours vlak bij mij in de buurt langs loopt. Een paar jaar geleden heb ik daar Boy de Haas nog voorbij zien komen. Ik was diep onder de indruk omdat ik nog niet eerder wist dat hij zijn naam zoveel eer aandeed. Bovendien hoorde ik toen pas hoe oud hij eigenlijk al was, wat mijn bewondering natuurlijk nog deed toenemen.

 

Verder herinner ik me Boy vnl. van het organiseren van de Edubalezingen, waarvoor Kitty en ik steeds de Doelenzaal moesten reserveren bij mevrouw Logchies.

En de projecten die hij leidde, waarvoor ik steeds brieven naar allerlei hoogleraren moest sturen.

En dan nog het verzamelen van muismatten, waaraan wij ook onze bijdrage geleverd hebben.

Tijdens de wandeltochten van het UB-wandelplatform werd er wel eens over Boy geroddeld, dat hij weer verliefd was (dat scheen heel normaal te zijn). En als gevolg daarvan het verhaal waarmee we de laatste jaren veel indruk konden maken op anderen: wij hebben een collega die in Maastricht woont en iedere dag met de trein op en neer gaat!

Kitty Boerman-Graeve

Ik heb er bewondering voor dat hij de laatste jaren steeds gereisd heeft van en naar Maastricht en dan toch nog vrolijk blijven.

Dat is toch wel een reistijd van 6 uur per dag!  Verder wens ik je een mooie tijd in Maastricht voor de toekomst uiteraard.

Renze Brandsma

Ieder jaar ging Boy met zijn vrienden naar carnaval. Na al die jaren van carnaval vieren vond hij daar opeens een hele leuke

opwindende vrouw. Voor deze vrouw heeft hij zijn favoriete stad Amsterdam verlaten om in Maastricht te gaan wonen. Voor haar ging hij elke werkdag heen en weer van Maastricht naar Amsterdam om te werken.

Dat is pas ware liefde.