Lukas Koster

Vergeleken met Boy kom ik pas kijken bij de UB, maar als ik terugkijk op twee jaar collegaschap zie ik: 

• iemand die bij afdelingsborrels en -etentjes bijzonder smakelijk kan vertellen over de “goeie ouwe tijd”, waar de Digitale Bibliotheek nog in de kinderschoenen stond;  
• iemand die met e-Book readers nu nog steeds voorop loopt in de ontwikkelingen;  
• iemand die in januari graag zo snel mogelijk betrouwbare jaarstatistieken over het gebruik van de Digitale Bibliotheek voor het jaarverslag wil hebben, en met name over het gebruik van “My Library”, wat niet zo makkelijk is;  
• iemand die graag elke week (vroeger donderdag, nu in het kader van het korter werken en wennen aan het pensioen op woensdag) een visje hapt bij de visstal op het Koningsplein, en daar altijd nog zijn ex-collega Theo tegenkomt;  
• iemand die het avontuur heeft aangedurfd als geboren en getogen Amsterdammer op “latere leeftijd” naar Maastricht te emigreren; 
• iemand die het een aantal jaren heeft volgehouden iedere werkdag tweeëneenhalf uur heen en tweeëneenhalf uur terug met de trein tussen Maastricht en Amsterdam te forensen;

 Kortom, iemand die ons allen kan inspireren de tijd die ons nog rest bij de UB zo aangenaam mogelijk door te brengen.

Gré Ootjers

Boy, kwartiermaker en nieuwsgierig haasje 

1995: De UB had PC’s aangeschaft om medewerkers voor te bereiden op de komst van Pica. Het scholingstraject was achter de rug en de PC’s leken overbodig. Prompt claimde Boy ze voor Bibl.Inf. Hij vond het namelijk hoognodig dat zijn medewerkers leerde omgaan met de PC en internet. Zo ontstond ‘Ragtime’ Iedere dinsdag kon men komen oefenen met tekstverwerken en internet. Terwijl de UvA nog aan Gopher dacht en er voorzichtig mee begon had Boy al oren naar mijn plan om voor Bibl.inf een WorldWideWebsite te maken. Dankzij Ragtime waren de vakreferenten in staat om een website met interessante links op te bouwen: AICweb de voorloper van DuchESS . Een website voor de UBA kon niet uitblijven. De versie van 1997 is nog steeds te zien via The Wayback Machine <http://web.archive.org/web/*/http://www.uba.uva.nl>  Ook in 1995 was ‘content’ belangrijk. Boy kon zijn liefde voor Engelse taal- en letterkunde kwijt in Angloweb. Helaas niet meer up-to-date, er staat nog wel iets op <http://cf.uba.uva.nl/nl/digitalebib/engels/engsel.html >. Wie ‘googlet’ vindt een artikel van Joke Sterringa, zij heeft Angloweb van Boy overgenomen. 

1996: Een boek via internet beschikbaar stellen kon ook niet uitblijven. Het eerste e-boek van de UB: ‘Treasures of Jewish Booklore’  < http://cf.uba.uva.nl/nl/publicaties/treasures/frame.html> 

1996: Natuurlijk deed Boy mee aan het internationale project Webdoc: “opzetten van een betrouwbare service voor het vinden en leveren van complete documenten in elektronische vorm via Internet. Onderzoekers kunnen zo ook hun eigen wetenschappelijke publikaties beschikbaar stellen aan een wereldwijd publiek”. Ook toen voelde uitgevers er niet veel voor. 

1997: Het eerste digitaliseringsproject: Menasseh Ben Israel, de complete collectie verfilmd en op het internet en op cd beschikbaar gesteld. De website wordt nog steeds goed bezocht al zou een fris verfje hem niet misstaan. De nieuwe ontwikkelingen bleven in een rap tempo aan de deur kloppen en Boy had overal ogen en oren naar. Wie weet nog iets van Mecano? Een Europees project dat misschien beschouwd kan worden als een voorloper van de huidige digitale bibliotheek, metazoeken en Z39.50. Helaas geen succes, het was zijn tijd te ver vooruit. 

Boy later:”Heb je mijn nieuwe mobiel al gezien. Mooi hè?”

Joke Sterringa

The Modman

 Ik leerde Boy kennen toen wij samen college hadden. Dat was ergens achterin de jaren ’60, toen een docent bij het bespreken van een licht erotisch getint gedicht nog aan Christine Capel kon vragen: “Christine, jij bent getrouwd. Wat vind jij van dit gedicht?” Terwijl Boy, al had hij dan een piepjong gezichtje, toch altijd met een heel leuk meisje aan zijn zijde college volgde en ook zonder trouwring vast niet zo maagdelijk was als de rest van de studenten blijkbaar. Waren we in de jaren ’60 misschien veel minder losgeslagen dan iedereen altijd denkt?Een vriendin van mij gaf vrijwel iedereen bijnamen en Boy noemde zij al snel the Modman. Hij was altijd piekfijn gekapt en gekleed, alsof hij zo uit Carnaby Street kwam. Maar verder was hij, althans voor mij, geruststellend Amsterdams, borrelend met Amsterdamse humor.In de jaren ‘80 kwam ik Boy weer tegen, toen ik voor de OWB stage bij hem mocht lopen. Jammer genoeg werd toen net niet meer gepingpongd bij Bibl.Inf. We waren allebei gefascineerd door computers en hij vertelde hoe hem bijna de toegang tot elke computer in het gebouw ontzegd was, nadat hij, als hacker avant la lettre, veel dieper het systeem was binnen gedrongen dan geoorloofd was. En ook geen flauw idee had hoe hij daar weer uit kon komen.

Ik heb altijd het gevoel dat ik mijn aanstelling bij de UvA aan Boy te danken heb. Zijn aanwezigheid in de sollicitatiecommissie was zo vertrouwd, dat ik me gedroeg zoals ik me altijd bij hem gedraag en al snel moest lachen om zijn grapjes, met het gevolg dat die commissie een heel ander beeld van mij gekregen moet hebben dan elke andere sollicitatiecommissie die mij ooit gezien heeft.

Al is Boy nu ouder en grijzer, verder is hij onveranderd: de zorgvuldig uitgekozen kleren, de humor, de leuke meisjes aan zijn zijde (helaas hebben we dat niet meer kunnen volgen sinds de opheffing van Bibl.Inf.), en zijn fascinatie voor boeken (eerste drukken!) en computers. Laatst kwam ik een tweedehandsboekwinkel uit en daar stond Boy voor de etalage, naarstig gegevens controlerend op zijn palmpje: “Geen dubbele exemplaren meer voor mij!”Ik weet niet of de UB hem nog vaak terug zal lokken naar Amsterdam en de vrouwen haalt hij tegenwoordig uit Maastricht, maar die tweedehandsboekwin­kels…

Saskia Woutersen-Windhouwer

Beste Boy, Onze eerste ontmoeting was precies 10 jaar geleden. In die periode was er even een korte maar intensieve samenwerking tussen de UBA en de bibliotheek van AMOLF.  Deze contacten kwamen voort uit de beta-preprint server in 1998, maar ons contact ging over Endnote. Het was slechts een van de vele vernieuwde projecten waar jij je mee bezig hebt gehouden. Je was nieuwsgierig naar de implementatie van deze bibliografische software bij het onderzoeksinstituut.Toen de dames van de AMOLF receptie op de hoogte werden gebracht van het bezoek van ene Boy de Haas  waren ze direct gecharmeerd van jouw voornaam, en jouw charmante persoonlijkheid overtrof hun verwachting. Met jouw vertrek zal een deel van de geschiedenis van de UB verdwijnen en dat is voor iedereen ontzettend jammer. Wij hopen allen van harte dat je naast je activiteiten als  verzamelaar, reislustig persoon en fuifnummer nog tijd hebt om ons te verblijden met je memoires! We vrezen echter dat je tijd tekort zal komen. Hoewel je juist zou verwachten dat zo’n enerverende jeugd met de moord op J.F.Kennedy, de eerste man op de maan, de Provo’s, de Hippies en de Vietnam-oorlog, je in deze tijd in slaap zou doen vallen, blijkt de babyboomer niets te willen weten van rust. De combinatie babyboomer en Amsterdammer (b)lijkt tot hyperactiviteit te leiden.  Boy, veel plezier tijdens je eeuwige vakantie en het schrijven van je memoires.